Deinze volgens Willy
Voorstelling Willy Tack
Wie ben ik ?
Welkom, geachte bezoeker, op deze www.deinzevolgenswilly.be. Graag wil ik mij even aan U voorstellen en vooral meedelen wat de bedoeling is van deze website.
Vooreerst ben ik een geboren Petegemnaar. Dit gebeurde op 21 juni 1941 op het Kouterke van vroeger, aan Petegems Martinuskerk. Velen onder u zullen zich nog wel de kasseien van toen herinneren en ook de gekende figuren die er woonden. Mijn vader was Jantje, U weet nog wel, de "coiffeur" en voetballer van toen.
Mijn moeder was Yvonne Lavent. Iedereen noemde haar Vonneke omdat ze ook zo graag werd gezien. Ik ben thuis geboren en men vertelde mij ooit dat dit gebeurde met de ijzers en, dat gans het Kouterke wist dat ik eraan kwam.
Voor velen onder u waren gekende figuren van toen : bakker René Vincke, bierhandelaar Gaston Verzele, de familie De Pourcq, schrijnwerkers, de familie De Vooght, Jefke Schaubroeck en Germaine Tack onze naaste buren met hun kruidenierszaak en bloemenwinkel, bakker Bijl, vleeshandel Van Biervliet, juwelier De Poorter, feestzaal en café van Ernest en Elza Dupont, de familie van hoofdonderwijzer Huys, familie Jan Van Biervliet met zijn paraplu's, slachter Willems, fietsenmaker Germain Van Praet, ijzerhandel Cosijns, meubelen Vermaercke, de gebroeders De Waele, later Radio Bell, de familie Van Brabander met Stanske haar spekwinkel, enz. enz.
Ik ben er zeker vergeten op te noemen maar het Kouterken van toen was een aangename omgeving waar iedereen, iedereen kende. De Heer Paul Huys komt binnenkort met de geschiedenis van het Kouterken naar buiten, een aanrader.
In mijn jeugd leerde ik door mijn vader voetballen. Hij was een uitstekende doelpuntenmaker en zo kwam ik als kleine jongen in het doel terecht want pa moest oefenen en doelpunten maken. Zo
leerde ik ballen pakken. Vooral ook onder de middag, tussen de schooluren, was het vlug eten en daarna achter Petegemkerk gaan voetballen. Iedere middag waren wij met een twintigtal spelers.
Ze kwamen een beetje van overal. Mensen die bij de firma Torck werkten kwamen onder de middag, tijdens de pauze, mee voetballen, zelfs onderpastoor Ghistelinck kwam shotten en regelmatig zat de bal onder zijn soutane en liep hij er zo mee verder, maar wat dacht U wat toen gebeurde ...een serieuze tackle hoor. Het was een aangename tijd.
Tijdens onze jeugdjaren konden wij op zondag naar de "patronage" gaan. Wij leerden er biljarten,
op het voetbalspel spelen, enz. Gouden jeugdjaren die nu onmogelijk zijn geworden. Spijtig.
Mijn eerste school was de kleuterschool van de Zusters Maricolen aan Tielts routje. Het was niet ver van huis en ik leerde er veel meisjes en jongens kennen die je vandaag gelukkig nog kan ontmoeten. Ik leerde er Zuster Pia kennen, een brave ziel, maar zij kon ook kwaad worden en ik weet nog zeer goed dat ik voor straf in de stal vloog. Wat ik precies had uitgestoken dat ben ik vergeten...
Daarna het eerste en tweede leerjaar in de gemeenteschool van Petegem. Het eerste en tweede zaten toen nog samen, met hoeveel kinderen kan ik niet meer zeggen, maar het kunnen er gemakkelijk veertig geweest zijn. Meester Naert leerde mij toen rechts schrijven want ik was een linkse van origine, wellicht meegekregen van mijn vader die ook linkshandig was, maar vooral linksvoetig !
Na de gemeenteschool kwam het Sint-Hendrikscollege aan bod. Ik volgde er de lagere school tot het zevende studiejaar en daarna stapte ik over naar de handelsklassen.
In mijn klas zaten uitstekende voetballers. Ter gelegenheid van de St.-Hendriksfeesten was er telkens een voetbaltornooi op de speelplaats. Wij, de kleinsten vanaf het vierde leerjaar, waren de uitblinkers ; telkens en tot ieders verbazing speelden wij de finale. Johan Maesele was de doelpuntenmaker en samen met Willy Willemyns zaliger een uitstekende voetballer. Mijn taak was natuurlijk de ballen pakken. Geloof het of niet maar dit ging zeer goed op de stenen van de speelplaats. Ik kon ook rekenen op een uitstekende verdediging met Bekaert en nog veel andere medespelers.
