Deinze volgens Willy
Voorstelling Willy Tack
Wie ben ik ?
Mijn familie
U heeft in het begin heel wat kunnen vernemen over mijn jeugd. Ik zou er nog zeer veel kunnen over schrijven maar ik denk dat U toch een beeld heeft gekregen van hoe het in een mens zijn leven kan verlopen.
Een groot hoofdstuk ontbreekt echter, nl. mijn verdere familieleven. Wij woonden op de Gentsesteenweg in café Sportief waar wij terecht waren gekomen na twee jaar verblijf in Nevele. Als je sportman bent en daarmee een zekere naam hebt verworven is de aantrekkingskracht van velen zeer groot.
Zoals bij vele jongeren was dit ook bij mij het geval en leerde ik meisjes kennen. Meestal was dit
van korte duur. Toch was er eentje dat er torenhoog bovenuit stak en waarvan ik dacht de ware
ontdekt te hebben. En zo was het. Zij woonde eveneens langs de Gentsesteenweg en vertrok iedere morgen naar Gent naar school. Wonderwel paste dit want ook ik vertrok rond zeven uur naar de firma Torck. Ik kon haar vergezellen tot aan het station en zo groeide er stilaan iets. Na regelmatige bezoeken van de familie aan het café, was dit het startsein voor het begin van een mooie liefde.
Godelieve De Rycke was mijn uitverkorene en niemand kon mij hier van weghouden. Wij groeiden
stilaan naar elkaar toe. Lieve was ook voetbalfanaat want reeds als klein meisje was zij
supporter van S.K. Deinze aan Astenedreef waar zij toen iedere wedstrijd achter mijn doel plaats nam. Ik was er 18 en Lieve 14, er was toen nog geen sprake van relatie natuurlijk.
Voor mij was Lieve de steun die ik nodig had om moeilijke perioden te overwinnen. Ook in de sport zit je af en toe wel eens diep in de put, denk maar aan een minder goede wedstrijd en wat de pers dan over je schrijft. Lieve was de ideale om er mij dan opnieuw bovenop te helpen.
Als supporter nummer één volgde zij steeds iedere wedstrijd.
Op 11 april 1966 hebben wij dan aan elkaar ons ja-woord gegeven. Wij wisten beiden dat dit het begin was van een periode uit ons leven die wat dan ook niet kon scheiden. Waren wij dan de verliefden uit de boekjes ? Neen wij waren de verliefden uit het oude boekje, antiek mag je gerust zeggen, maar denk eraan : antiek is zeer duur. Ons eerste nestje was in de Poelstraat nr.1. Wij kregen ons eerste kindje, Nathalie op 30 mei 1967. Na enkele jaren in de Poelstraat verhuisden wij naar een appartement in de Residentie Edelweiss. Ondertussen kwam onze tweede dochter ter wereld. Bettina werd geboren op 10 juni 1971. Na het faillissement van de firma Torck kon ik beginnen als kantoorhouder van VDK, maar toen was het nog VOLKSDEPOSITOKAS. Enkele jaren nadien kwam dan die mooie naam als nieuw uithangbord VDK SPAARBANK. Wij verhuisden opnieuw, nu naar de Tolpoortstraat 1. Ook daar bleven wij niet zolang. Na enkele jaren kwam men tot de vaststelling dat het kantoor te klein was geworden en keek men uit naar een nieuw kantoor. Dit vond men op de markt en in 1991 verhuisden wij opnieuw.
De dochters waren ondertussen geen pubers meer en ook zij dachten aan het stichten van een eigen familie.
Nathalie trouwde in 1991 met Rudi Vande Casteele en zij hebben ondertussen twee flinke zonen: Jan (1996) en Piet (1997).
Bettina trouwde in 1994 met Filip-Hendrik Simoens en ook zij hebben twee flinke zonen Bruno (1997) en Stef (2000).
Wellicht komen er een paar voetballers uit.
De drukte van het werk en de politiek begon zwaar door te wegen en in 1999 besloot ik, na het ondergaan van een zware operatie, om brugpensioen aan te vragen. Ook Lieve kon einde 1999 genieten van terbeschikkingstelling in het onderwijs. Ik nam vrij vlug de beslissing om mij geen kandidaat meer te stellen voor een politiek mandaat.
Samen konden wij dan verder genieten van het leven.
Dit hebben wij ondertussen wel gedaan en we hopen samen in een goede gezondheid er verder van te blijven genieten.
Een reisje maken zien wij wel zitten, ook wandelen in de stad, fietsen en een verblijf aan zee ontbreken niet.
Op internet kan ik verder de wereld en veel nieuwigheden ontdekken. Het is echt verrijkend. In de PC zitten ondertussen ook wel enkele zelf geschreven gedichten veilig opgeborgen.
Veel tijd spenderen wij ook aan onze kinderen en kleinkinderen.
Wij weten dus wel wat gedaan zonder te spreken van Lieve die geen vuiltje kan zien liggen in onze woonst. Dus zoals iedere gepensioneerde : tijd te kort op sommige dagen van de week. In het weekend zijn wij ofwel supporter van S.K. DEINZE of van AA GENT. Wat dacht je, de voetbalmicrobe is er nog niet uit bij ons twee. Soms zijn wij wel eens fanatieke supporters, Lieve in Gent en ik in Deinze.
